Eνα ανεκδοτο με πολλες προεκτασεις...γιατι καπως ετσι ειναι κ η Ελλαδα....

Ήταν κάποτε ένας τύπος που είχε βαλθεί να αγοράζει πίνακες ζωγραφικής ρώσων κομμουνιστών καλλιτεχνών. Έχοντας μεγάλη περιουσία ξεκίνησε λοιπόν να επενδύει τα χρήματαά του σε διάφορους πίνακες. Με τα χρόνια κι αφού είχε κάνει μία πολύ μεγάλη συλλογή, πληροφορείται μέσα από κυκλώματα, ότι υπάρχει σε ένα χωριό κάπου στα άκρα της Σιβηρίας, μία γιαγιά που είχε στην κατοχή της, σύμφωνα με τις φήμες, έναν υπέροχο πίνακα με τον τίτλο "Ο Λένιν στο Βελιγράδι". Θέλοντας να ολοκληρώσει την σπουδαία συλλογή του, αποφασίζει να ξεκινήσει το μεγάλο ταξί
 δι. Ταξιδεύοντας λοιπόν για μήνες, καταφέρνει να φτάσει στα βάθη της Σιβηρίας. Κατεβαίνοντας στο σταθμό στη μέση του πουθενά ρωτάει έναν ντόπιο να του πει που μείνει μία γιαγιά που έχει στο σπίτι της έναν παλιό μεγάλο πίνακα. Φτάνει έξω από ένα παλιό σπίτι, χτυπάει την πόρτα κι ανοίγει η γιαγιά.
-Γεια σας, έρχομαι από πολύ μακρυά για να αγοράσω έναν παλιό πίνακα που έχετε
-Πίνακα? λέει η γιαγιά
-Ναι, με τίτλο ο Λένιν στο Βελιγράδι, τηε λέει αυτός.
-Α, ναι παιδί μου, πέρασε. Ξέρεις, ήταν του προπάππου μου, μπολσεβίκος αγωνιστής. Αλλά δεν τον δίνω, είναι οικογενειακή περιουσία.
-Ξέρετε, πληρώνω πολλά εκατομμύρια...
-Αν είναι έτσι, μισό λεφτό λέει η γριά. Ανεβαίνει σε ένα παλιό πατάρι και μετά από λίγο κατεβαίνει κρατώντας έναν πελώριο πίνακα με μία πολύ ωραία σκαλιστή κορνίζα.
Μόλις αυτός αντικρίζει τον πίνακα, γουρλώνει. Ο πίνακας έδειχνε μία ξανθιά στα τέσσερα κι από πίσω ένας γεροδεμένος ημίγυμνος άνδρας να την ...
-Τί είναι αυτό? ρωτάει
-Ο πίνακας, παιδί μου, λέει η γριά...
-Και τί δείχνει?
-Τί δείχνει? Δε βλέπεις? Τη ξανθιά ρωσίδα αγωνίστρια στους αγρούς κι από πίσω τον κοζάκο σύντροφο εργάτη στον αγώνα.
Καλά, ρωτάει αυτός, κι ο Λένιν πού είναι?

-Ο Λένιν είναι στο Βελιγράδι παιδί μου...



Απο αναγνώστη μας.